Görme kaybının nedeni gözler değil, beyin olabilir!

İnme sonrası gelişen görme alanı kayıplarının, hastaların yaşam aktivitelerini olumsuz etkilediği dikkat çekiyor. Uzmanlar, beyin bu hasarlarında kişilerin çoğu zaman görmedikleri bir alanın dışında olabileceğini vurguluyor. Örneğin, yemeklerindeki yemeklerin yalnızca kısmen görebildikleri halde. vizüel halüsinasyonların her zaman psikolojik hastalık belirtisi olmadığı de. Nörolojik nedenlerin araştırılması ihtiyacı gerekli.

Görme işleminin temelinde beyin var

Göz ışığı toplar başlasa da, esas görme işlemi beynin kontrolü altında gerçekleşir. Gözlerimiz sanki kamera gibi f обычs ve dış ortamdan görüntüleri beyin arka kısmına iletirir. Beynimiz bu sinyalleri anlamlandırır ve gerçekçi görüntüleri oluşturur ve bunu neye kesin anlamlandırmamıza.

Eğer süreç bir beyin arızaya uğrarsa, gözler sağlıklı olsa bile görülen anlaşılamaması veya bulanık görüntüler ortaya çıkabilir. Dr. Şalçini, bu görme kayıplarının küresel sık görülen sebeplerini açıkladı.

İnme sonrası görme kaybı, göz değil, beyin sorunu

felç ya da damar tıkanıklığı sonucunda, göz yapısı değil, görüntü kaybı yaşanabilir. Beynin görme yollarına ulaşan damar tıkanıklıkları zarara neden olur. Bu hastalar bazı durumlarda sınırlandırılmış alanı kısmen karesini karanlık olarak algılarlar. Durum gözlerin görüntülerini değiştirmeden beynin görme bölgesinin zararı görüntülerin algılanamamasına sebep olur.

Bu aslında gözlerin değil hasarsız olmasına rağmen, beynin bu alandaki zararları özellikle görme kaybına neden olabilir.

Görme alanı kayıplarına dair bilinmesi gerekenler

Genel bilgi olarak, görüntü kayıplar meydana gelen hastalıklar sonuçlarıyla hastalar sıklıkla düşebiliyorlar, yüzeylere sonucu olabilir. Etkileyici bir bilgi ise Anton Sendromu olup, beynin hasar sebebiyle görüşsel kayıpları gören kişiler kör olduklarını reddeder. Görüşleri görmeme durumunu inkar eder. Bu aslında iç yüz hakkında bilgi sağlamayabilir.

vizüel halüsinasyonlar, kural olarak görüntü kaybı yatan karanlık. Bu, beynin dışındaki yetersiz görsel uyarılara yanıt olarak kendi hafıza ve hayalleri kullanan kullanarak. Sonuçta, zihin eksik vizüel alanını eski bazen rastgele yaratarak yapay görüntüler doldurmaya çalışır. Hastalar, bu görüntülerin gerçek bilseler bile, büyük şaşkınlık duygusu hissederler.

Görsel halüsinasyonlar sürekli psikolojik hastalık gösterisi değildir. Hatta, felç sonrası,beyin hasar görmesi gösteren, Parkinson hastalığı, Alzheimer veya şiddetli migren gibi sebeplerle de. Charles Bonnet Sendromu ise, daha göz hastalıkları kaybı sonrası oluşan vizüel görünüm en örneğidir. Bu hastaların zihinleri sıklıkla sağlamdır, görmeleri şeylerin gerçek idrak edebilirler. Sonuç olarak, görsel halüsinasyon belirtileri olan kişileri derhal ruhsal tanı koymadan önce, ayrıntılı nöroloji muayene şarttır.

Erken rehabilitasyonun önemi

felç sonrası görme kaybını düzeltebilmek için, erken başlatılan değerlendirmeler kritik önemlidir. Nörolojik rehabilitasyonu sayesinde beyin hasarsız kalan hücreleri kullanılarak yeni nöral yollar oluşturulabilir ve kaybedilen işlevler yeniden öğrenilebilir.Görme egzersizleri ve stratejiler düzenli kullanıldığında, hastaların kullanım kalan görme alanlarını daha etkili kullanabilmelerini sağlar. Tüm bu eğitimler sonucunda, bireyler, çevrelerini dikkatlice taramayı öğrenerek, yaralanmaları öne geçebilirler. Sonuç olarak, erken müdahale ile süreçli rehabilitasyon hastanın bağımsızlık arttırmasına ve hayat kalitesinin gelişmesine doğrudan katkı sağlar.